KANLI ELBİSEM

Gitti artık unuttu mu, senelerce avuttu mu?

 Bu hasretin süresi yok, bir gün sona eresi yok.

Son şarkıyı Çal Kemancı gelmeyecek o yalancı

Son şarkıyı Çal Kemancı gelmeyecek o yalancı...

Sonu yokmuş beklemenin, mektupları saklamanın. Sonu yokmuş resimleri saklamanın

Ömrüm ona feda olsun, asilce bir veda olsun.

Ömrüm ona feda olsun asilce bir veda olsun.

Son şarkıyı Çal Kemancı GELEMESİN o yalancı.

Kulağımda Ali KınıkÇal Kemancı”gözlerimde kapkara bir perde, af dilediklerim, yüzüne bakamadıklarım, dilimden dökülemeyen sözler, sarılıp yapmayın diyemediğim bedenim. Bu kaçıncı yıkışımdı Annem seni, bu kaçıncı hüsrana uğratışımdı, bilemedim Annem en sevdiğin olacak sandığımın en nefret ettiğin olacağını bilemedim. Hatırlıyor musun çok değil bir kaç hafta önce , sana sarılıp “söz veriyorum, çok mutlu olacağım, söz veriyorum ne sevdiğimin, ne senin başını öne eğmeyeceğim demiştim, ağlamıştın içindeki sızıyı görmüştüm. Bilemedim Annem sağım neresi, solum neresi bilemedim Annem. Şuram acıyo, işte tam şura annem sol yanım acıyor. Ben yanlış yapmadım Anne, yanlış insan tanıdım, yanlış insan sevdim, yanlış insana güvendim, yanlışa sevdalandım Annem. Affet beni senin karşına yalanı çıkardığım için, namussuzu çıkardığım için. Affet beni Annem “Senden çok sevdiğim”bildiğim için affet. Meğer senden çok sevmiyormuşum, meğer ki benim tek doğrum senmişsin, meğer ki canım her yandığında tek yanımda olanmışsın. Yaman çelişkiymiş, gözü körmüş kızının. Sevincim, hayallerim, heyecanım biz birlikte yaşadık bu hayatı birlikte öğrendik şahidimsin Sevgimin, şahidisin sevdamın Affet beni Annem, bu dünyaya seni de sürüklediğim için, emeklerini böyle bir oyunda kirletmelerine izin verdiğim için.

Bilemedim ki Anne, çok gerçekti, herşey o kadar gerçekti ki bilemedim ben, en başından beri herşeyin kurgulanıp oynandığının farkına varamadım, hissettim belki ama konduramadım. Saramaz bu yarayı kanamaktan, içim kırgın içim isyanlarda, yazın ortasında kışı yaşıyor yüreğim. Ölmek için artık çok geç diyorum, koparıp atmak istiyorum şu kalbimi, bu kadar zayıf olduğu için, menfeatleri uğruna kirletilen duygularım şimdi geçmiş bana hesap soruyor. İyi mi böyle diyor? Değdi mi emeklerine diyor?

Dışarıda oynanıcak, kullanılacak içindeki şehvete cevap verecek onca insan varken neden masum bir yürek, hırsı uğruna akıp giden yıllarım, bilemedim annem o kadar gerçekti ki eşya bakmaları, o kadar masumdu ki kurduğumuz hayaller, saatlerce yuvamızı hayal etmek bilemedim Annem, bilemedim işte bu kadar ileriye gideceğini, bilemedim uçurumun kenarında beni bırakıp gidebileceğini. Affet Annem, inan bu defa ben de yanıldım, ben de gördüm ben de bittim. Gözyaşlarımı bıraktım yıllarıma, anılarıma tek başına yaşadığım SEVDA bildiğim bu oyuna, bilseydim kapılır mıydım Annem. Kötüler o kadar kötü olmuşlar ki, bir değil bin kötülük eder olmuşlar.

Asla yapmaz dediklerimiz vurmadı mı bizi, biz ele güne”heytt be ne kadar şanslıyım derken, en güvendiğim, herşeyim bildiklerimiz yapmadı mı bize en büyük kötülüğü. Hayatı öğrenirsin derler ya öğrendim Allahım tamam benden bu kadar öğrendim ben, ne kadar küçülebileceklerini, menfeatleri için neleri gözden çıkaracaklarını öğrendim, payıma düşeni aldım bu hayattan, daha fazla gösterme bana hayatın sahte yüzünü. Sen beni bu kadar kötü yapma Allah’ım, yarın karşına geldiğimde yüzüm olsun, kırmadım kimseyi, almadım kimsenin ahını, üzmedim kullanmadım, sen beni karşına Kul Hakkıyla çağırma. Ben bu kadar kötü olmadım, oldurma Allah’ım.

Canım dedikleriniz bile ertesi gün hayatına döner, gözlerinin önünde sarılırlsr yuvalarına, çocuklarına kocalarına, bakar kalırsın sarılacak bir yürek ararsın, herkes köşesine çekildiğinde aslında ne kadar yalnız olduğunuzu görürsünüz, yuvadan gidenin yeni yuvasında yerinin olmadığını görürsün, hani ölüm acısı vardır ya, öyle benim acım , bir an önce ayağa kalkmak isterken oturup bir köşeye yaşadıklarıma ağlıyorum, yalanlara ağlıyorum, bu kadar kör oluşuma ağlıyorum, son dakikaya kadar oynanan senaryonun ölen karakteri benken ödül alanı alkışların en yükseğini alıyor.


Affet beni Annem tam rahata erecekken, kalbini ağrıttığım için , sabahın 5'inde evinde sıcacık yatağında uyuman gerekirken, biraz daha uzattığım için bu günleri affet beni Annem.

Böyle bir evlat olmak istemezdim, bilemedim dedim ya, vicdanı olmayan adan kılığındaki bir yalancıyı sevdiğimi bilemedim. Benim değil, senin ahın tuttuğu gün yangın yeri olacak onların kalbi. Her bitişte Sevdam diye ağlarken şimdi Vicdansız, sahtekar diye ağlamak benim aşkıma en büyük lekemdir. Ağla Sinem utanma ağla, kuruyana kadar gözyaşların ağla. İçini temizle bu pislikten, temizle bütün yalan yaşanmışlıkları, temizle o haini hayatından. Bilirsin Allahım alnım secdedeyken, gözyaşları içinde “Rabbim ey güzel Rabbim bizi kavuştur”derdim. ”EY RABBİM YÜZÜNÜ BİR DAHA GÖRMEYİ NASİP ETME BANA, BİR DAHA ADINI DUYMAYI NASİP ETME, BENİ YAKTI SENDE ONU ONU YAK, Rabbim sana sığınıyorum, sevgimi, aşkımı, sevdamı bir gece de yok ettiğin gibi, bu kirli, bu alçak, bu aşalık oyunu, bu kanlı vedayı da unuttur bana... Yıllarca Bizim Sevdamız değil, Benim Sevdammış. Ben Büyüttüm, ben yaşattım kendi kendime, şimdi ben yok ediyorum, bir başıma yaşadığımı. İyi’ki diyerek, Rabbime teşekkür ederek, Gözümü son gün açtığı için. Beni sevdiğini hep biliyordum, hep derim Allah beni çok seviyor

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.