Ağzında taş taşıyan köpeğin ibretlik öyküsü
Her gün yaşadığı üniversite yerleşekesi içerisinde ağzında taş ile görülen köpeğin yaşadığı büyük travma, görenleri dehşete düşürdü. Yaralı halde bulunan köpeği barınakta tedavi altına alan üniversiteli öğrencilerin yaptığı araştırmada, köpeğin dişlerinin kırılması, ağzında yaralar oluşmasına rağmen ağzanda taş taşımaktan bir türlü vazgeçmemesinin nedeni bir süre sonra ortaya çıktı.Kocaeli Üniversitesi Doğa ve Hayvan Dostları Kulübü üyeleri, kampüs içerisinde yaralı halde gördükleri köpeği barınağa götürerek tedavi altına aldı. Kulüp öğrencileri, 'Şimşek' adı verilen köpeğin tedavisinin devam ettiği sırada, köpeğin yaşadığı kulübede taşların olduğunu fark etti. Bir süre köpeği gözlemleyen öğrenciler, köpeğin düzenli olarak topladığı taşları kulübesine getirdiğini gördü. Ağzına aldığı taşlar nedeniyle dişleri kırılan ve ağzında çeşitli yaralar oluşan köpeğin durumuyla ilgili yetkililerden bilgi alan öğrenciler, köpeğin bir anda kaybettiği yavruları nedeniyle annelik hormonlarının yükseldiği ve bu nedenle taşları yavru olarak benimsediğini öğrendi.Şimşek'in ağzına aldığı taşı gittiği her yere götürdüğünü belirten Doğa ve Hayvan Dostları Kulübü üyesi Hidayet Gürbüz, Şimşek, kampüs içerisinde yaşayan güzel köpeklerimizden bir tanesi. Şimşek'i bulduğumuzda ağzında çeşitli yaralar vardı, bakım alanımıza aldım. Orada kendisine bir kulübe verdik ve orada bakımına devam ediyorduk. Bir süre sonra Şimşek'in bulduğu her taşı kulübesine taşıdığını gördük. Bir gün kulübesine gidip baktığımızda içerisi hep taşlarla doluydu. Biraz daha gözlemleyince Şimşek'in sürekli taşlarla yaşadığını gördük. Taşlarla geziyor, taşlarla yemek yiyor, taşlarla su içiyor. Su içerken önce taşını su kabına atıyor. Sanki ilk önce taşa içiriyormuş gibi davranıyor.Daha sonra Şimşek'in yavrularını kaybettiğini ve bu durumun onda travma etkisi yarattığını öğrendik. Her gördüğü taşa annelik yapıyor. Taşları gezdiriyor, köpeklerden ve diğer öğrencilerden koruyor. Başka köpekler taşa yaklaştığında hırçınlaşabiliyor. dedi.
